duża rodzina

Książka Artura Domosławskiego budzi emocje i skrajne oceny. Krytycy uważają, że bezlitosne prześwietlanie życia prywatnego wielkiego reportera niczemu poza sensacją nie służy. Zwolennicy twierdzą: wielkość Kapuścińskiego nie ucierpiała, a wiedza o jego słabościach jeszcze ją podkreśla. Niezależnie od sporu o książkę ważne są pytania: ile fikcji może być w reportażu? Jak dalece biograf może wkraczać w prywatność bohatera? Czy dążenie do prawdy usprawiedliwia naruszanie uczuć jego bliskich? Jak wysoka może być cena płacona przez twórcę w systemie totalitarnym, czy świadczy o nim jego życie czy dzieło?
więcej

Książka o Kapuścińskim bardzo poruszyła żonę pisarza, skierowała sprawę do sądu o zakaz publikacji. Sąd jednak nie podzielił jej zdania. W książce jest dużo o życiu prywatnym, za duzo według zony i za boleśnie, bo jest o romansach, zdradach, kłótniach z córką. Jest też o fikcjach i przekłamaniach, które znajdują się według autora w książkach Kapuścińskiego, a przecież to reportaże, nie powinno być zmyśleń, przekolorowań.
Bardziej mi daje do myslenia opis spraw dotykających bliskich Kapuscińskiego niz fikcyjne opisy. Wolno, czy nie wolno robić krzywdę tym ludziom w imię, czego właśnie, prawdy, sensacji??
Swoją drogą Kapuściński był do tej pory w mediach opisywany jako autorytet bez skazy, dziwne, ze teraz taka wielka burza, gromy z jasnego nieba, bez wcześniejszych chmurek. Nikt wcześniej nie zadawał pytań np o te przekolorowania w ksiązkach, wyolbrzymianie faktów.

No właśnie -najpierw na pomnik a potem odbrązowienia. Przepadam za prozą Kapuścińskiego. Świetne pióro i oko, i naprawdę wiele mądrości. szczególną przyjemność miałam w" Podróży z Herodotem". Dochodzenie w sprawie przekłamań i nieprawdy obiektywnej jest co najmniej dziwne szczególnie w tej rzeczywistości w jakiej się znajdujemy. Zajmowanie się życiem prywatnym i dochodzenie nieświętności osób do spisu świętych nie pretendujących jest co najmniej dziwne. Ale z drugiej strony, kto dziś jest taktowny? Brudy i pomówienia lepiej się sprzedają.

no właśnie, .... co lepiej zareklamuje książkę, niż to, że zona wzbrania jej wydania. Aż mi przyszło do głowy, że... może to taka strategia (be, be, niedobra jola)

póki nie ma książki, wszyscy rozmawiają o wirtualnym bycie o którym tak naprawdę niewiele wiadomo.... trzeba by cokolwiek przeczytać, żeby wyrobić sobie opinię i stanąć po czyjejś stronie....

przyznam, że pomimo że kocham Kapuścińskiego, zupełnie nie boję się tej lektury....wierzę w szczere intencje Domosławskiego -

zresztą: każdy pisarz ma chyba świadomość, że w miarę wzrostu popularności staje się osobą publiczną - a u takiej nie da rady oddzielić płaszczyzny zawodowej od prywatnej - jak chciałaby żona Pisarza.... ( czy pikantne szczegóły z życia naszych choćby romantycznych wieszczów ujmują coś z ich wielkości?..)

czytam opinię Stasiuka z przedmowy i zaczynam podejrzewać, że może to być całkiem dobra biografia:
Czyta się to jednym tchem, bo jest to opowieść o żywym człowieku uwikłanym we własny los, w historię, w słabości i śmieszności. Dopiero na takim tle widać wielkość, wielowymiarowość Kapuścińskiego. Domosławski podąża jego śladem, stara się dotrzeć do prawdy i nie przejmuje się tym, że niektórzy chcieliby mieć kolejnego polskiego świętego. Na szczęście nie jest to kolejna hagiografia, która czyni z bohatera jakiegoś mentalnego eunucha. A do takich wizerunków Polak kocha się modlić, ponieważ nie stawiają mu żadnych wymagań, a tylko łechcą narodowy idiotyzm.

Przypomina mi się osadzanie Herberta jako człowieka hipokrytę z jednej strony pełen godności moralnie spiżowy i niezatapialny Pan Cogito z drugiej jego twórca, który sięgnął po ludzku dna. Nie świeci garnki lepią i nie ma tu nic do rzeczy nieświętość pisarza , muzyka czy poety. Nawet martwy grzeszy(ponoć rosą mu pazury a to niegrzecznie i drapieżnie). A co do prywatności , nic dziwnego , że upublicznione sprawy intymne np. uczucia, relacje miedzy małżonkami , są bolesne dla żony bohatera... mnie byłoby przykro i byłabym zażenowana.

Próbowałam kupić komus na prezent - w "klasycznych" księgarniach nie ma bo "wyszło" na pniu.
W każdym razie promocja przez skandal okazała się skuteczna.
Zamówie przez net, poczytam i się wypowiem.

45 tysięcy sprzedane pierwszego dnia - to był cały nakład. Przeciętny nakład książek w Polsce - 5 tysięcy.