duża rodzina

nudą wieje, zimno za oknem, w sercu smutek , nostalgia i brak weny...

A u nas wrecz przeciwnie
Pogoda wprost wiosenna, zero sniegu,niesmialo juz kielkuja krokusy ,cos naprawde dziwnego sie dzieje z pogoda,jest tak jakos...wiosennie,caly czas czekam na gwaltowny powrot zimy, przeciez to niemozliwe!
Ale z rozpedu umylam juz wszytskie okna
W zeszlym roku Wielkanoc byla bardziej Boze Narodzenie, no i snieg mielismy jescze na pocztku maja

dzis u nas bardzo słonecznie
a sniegu, pomimo mrozu w ostatnich dniach coraz mniej na ziemi- jednak jakos topnieje

Słońce owszem wiosennie grzeje (ale tylko za oknem) - na zewnątrz chce łeb urwać

a mi jest źle.....

kasiu, a u mnie cieplutko, żadnego wiatru...
pogoda dla Franki ?

oby do jutra.... jakoś świat jest ładniejszy w marcu...bliżej do upragnionej wiosny...

kasia72 wrote:Słońce owszem wiosennie grzeje (ale tylko za oknem) - na zewnątrz chce łeb urwać

Minęło tyle roków a nic się nie zmieniło. Tak jakby wczoraj to było.

juz lato

Lato, lato, lato czeka
Razem z latem czeka rzeka
Razem z rzeką czeka las
A tu ciągle nie ma nas

Lato, lato, nie płacz czasem
Czekaj z rzeką, czekaj z lasem
W lesie schowaj dla nas chłodny cień
Przyjedziemy lada dzień

Już za parę dni, za dni parę
Weźmiesz plecak swój i gitarę
Pożegnania kilka słów
Pitagoras bądźcie zdrów
Do widzenia wam canto, cantare

Lato, lato, mieszka w drzewach
Lato, lato, w ptakach śpiewa
Słońcu karze odkryć twarz
Lato, lato, jak się masz

Lato, lato, dam ci różę
Lato, lato, zostań dłużej
Zamiast się po krajach włóczyć stu
Lato, lato, zostań tu

światem zaczęła rządzić jesień...

zimno, buro i ponuro

:)
ale przetwory robimy smaczne :)

Mimozami jesień się zaczyna,
Złotawa, krucha i miła.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Która do mnie na ulicę wychodziła.

Od twoich listów pachniało w sieni,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
A po ulicach w lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły.

Mimozami zwiędłość przypomina
Nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty, moja jedyna,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.

Z przemodlenia, z przemodlenia senny,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Od mimozy złotej - majowy.

Ach, czułymi, przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jak tą złota, jak tą wonną wiązanką.

A przetworów tyle, że piwnica za mała, chyba wejdę do sąsiada.